भवविलास जुवा

भवविलास जुवा

   ने. स. ११३५ कौलागा पारु          सिद्धिदास महाजु

छन्द भुजंगप्रयात
दुखेसं सुखेसं नितासं छि थ्याम्ह ।
दुखीयां सुखीयां निम्हेस्यां खँ ब्याःम्ह ।।
छिगू नां लुमंका हरी जिं मनंका ।
थ्व संवाद जा जिं दयेका थनं का ।।
छन्द वसन्ततिलक
त्वायेरु, जिनं छित कने अति ज्ञान दैगु ।
सीकातया जिन छगू अति लाभ दैगु ।।
कालं ख्यरे मखु छ्वये धक वाद यागु ।
नेना दिसं थन खँ राम व स्यामयागु ।।

सरद ऋतु जुयाओ स्वान होका पलेस्वां ।
पुखुलि पतिकं आहा च्वं म्हिता नं हँयेचां ।।
लखन अधिक बांला निर्मलं जू हनं का ।
पुखुलिस जुव शोभा सोस्वकी झं हनं का ।।

अधिक हिसि दु रात्री चन्द्रमा नं थिना का
नगु निगु फुक उत्थें जज्जमानं थिना का ।।
स्वयनप मन चक्कं लोकयागु अले का ।
हिसि दत अधिकं का थो ऋतू स्वेबले का ।।
चतकन अति आकास् चन्द्रमा नं थिना का ।
चिकुगु न मखु तांनो सीतलं जू स्वया का ।।
हरष फुक थ्व लोकं मन् सुयां जा मखोका ।
अधिक सुख जुयाओ मन्मनं स्वान होका ।।

शार्दूल विक्रीडित छन्द
शंभूराज धयाम्ह दू विनक का थो कान्तिपूरे छम्ह ।
लक्ष्मीपात्र व जा दु का धम अती बश्ये वया लोक नं ।।
काये म्ह्याय वया अधीक भिन का रुपं गुणं पूर्णका ।
आनंदं जुलका वया मन सदां काये सपूतं खना ।।

काये दू निम्ह का अती सपुतपिं भिंका स्वभावं अमि ।
ज्ञानं जू परिपूर्ण का अमि निम्हं अध्यात्मयागू अति ।।
श्यामं, राम धका जुलं अमिगु नां योका फुकं लोकया ।
सोये नेन्यगुली अधीक ततपर्दाजू किजां ज्ञां दया ।।
चोयेगु ब्वन्यगू व ल्याख सकतां व्याकर्ण नं छन्द नं ।
ज्ञानं दू अमिके थ्व लोक हितया धर्मं खनाओ मनं ।।
दामं त्याक्व धका मल्वात जुल नं सेनी धका ज्ञां कया ।
मेलं जू निम्हस्यां सियाव धरमं ल्वापू अमीजा मया ।।

छन्द वसन्ततिलक
एकान्त थाय छगुली थव छेंस सोया ।
संवाद यात अमिसं न्हिनछिन ओया ।।
जूले वनी मन धका थुगु युक्ति यागु ।
ज्ञानं विना सुख मदू धक वाद यागु ।।

कार्तिक् सुदी दशमिया न्हिनसंनिसें हे ।
सल्हा जुलं अमि निम्हं अनसं अथें हे ।।
ल्वाकी जुलं थनसं पंचकसं स्वया का ।
ल्वाये मखु थनस झीसन जू धया का ।।

कालं ख्यरे मखु छ्वये थन झीसनं का ।
ल्हाये खँ नं थनस झीसन जा निम्हं का ।।
ज्ञानं दई गुगु खँनं उगु खं थनं का ।
चर्चा हये सुमुक नं निम्हयां मनं का ।।

छन्द शिखरिणी
खँ ल्हाये पालंपा झिइ निम्ह च्वनाओ हरषनं ।
थओ बुद्धिं चाथे सिलगुलि खँ नं ल्हाय थनसं ।।
थथे सल्हा याना अमि निम्ह च्वनं का अनं सुखं ।
निम्हेस्यां आनंदं सह अनस याना दुख सुखं ।।

छन्द वसन्ततिकल
लोकं खँ ल्हाय गन तोति स्व न्ह्यागु यासां ।
भिं ओ मभिं निगुलियां थन न्ह्याम्ह हासां ।।
याना जुये थनस झीसन भिंगु ज्या का ।
दुर्नाम ज्वीगु छु सने जनमं जुया का ।।

छन्द शिखरिणी
किजा न्यो स्यामं ! छं जिन थन कने का खँ छगुली ।
जुलं स्यंका च्वंम्ह धन धिन फुकं का व दुगुली ।।
कने खं वैगु जिं अति मन तया न्यो छन थनं ।
वया नामं जूलं थन भवविलासं धक हनं ।।

भगत पूरस का वइगू छ्यँ नं ।
धन दु का वइके गुण ज्ञां मखं ।।
मलिन बुद्धि वया सकलं खनं ।
जुलस प्राण यिबा जुलका वनं ।।

ह्वलि जुले वन दां म समान का ।
करपिनि धन है मखु वं खना ।।
मनमनं खनि का वन दां बुका ।
भवविलास अती जुल न्हां जुवा ।।

चछिं चछिं व जुले जुल का स्वसो ।
इमल मेगु मखं वन जा स्वसो ।।
छलि धका सिल का फुक लोकनं ।
भवविलास जुवा सियकी मनं ।।

जुलन दां बुयवं जुइका वञं ।
रिस वई वइके सुमुकं अथें ।।
खनि वनं मननं वन–दां जकं ।
भवविलास जुवा अधिकं खनं ।।

वन खनं मननं थुलि दां दइ ।
बुइ मखं वन दां थवगू खइ ।।
बुयव जा वइके रिस जा वइ ।
भवविलास अतीव जुवा खइ ।।

इमल भिंगु धका च्वन वं खनी ।
वइगु संपति सो बुलुहूं यनी ।।
छथु निथू वन त्या प्यथु बू वनं ।
भवविलास जुवा अधिकं खनं ।।

बुइ वनं थवगू वनि संपति ।
विपति वै अन जा वइतं अति ।।
छलन जू म्हितलं कपती अति ।
भवविलास जुवा जुलका अति ।।

सुमुक नं च्वनिका मनसें बरु ।
जुलस वं मवसें मफुतं बरु ।।
जुलन हे धनि ज्वी जि धका च्वनं ।
भवविलास अतीव जुवा खनं ।।

वन व जात धनं जनया जुले ।
धन व त्या वनसां मच्वनं मुले ।।
थिर भती मच्वनं धन का उगु ।
भवविलासन दां खन जिं बुकू ।।

जुइव जा अवसें फ्वगिनं छको ।
मजुल का च्यतये भतिका स्वसो ।।
वन धनं अधिकं वलका बुका ।
भवविलास अती जुलका जुवा ।।

जिन खना स्व छको छलया वनं ।
थवगु दां मखुसां नलका वनं ।।
वन अनं नलका कपतं धनं ।
भवविलास अती मभिनं खनं ।।

इति श्री सिद्धिदास अमात्य विरचिते संवादे
भवविलास जुवा नाम
प्रथम सर्ग ।।१।।

साभार ः सिद्धिदास महाजुया संवाद सफूपाखें

Views: 6

Comments